ผู้ดูแลร้านนมหวาน เผย ยอดขายไม่ใช่ปัญหาแต่เซ้งร้านเพราะมีภาระหน้าที่เพิ่ม ย้ำ แม้ใจหายแต่ก็ขอขอบคุณลูกค้าทุกคน

เขียน : ธีรภัทร กมล

กราฟิก : ธีรภัทร กมล

ผู้ดูแลร้านนมหวาน เผย ยอดขายไม่ใช่ปัญหาแต่เซ้งร้านเพราะมีภาระหน้าที่เพิ่มและเหตุผลส่วนตัว ย้ำ ถึงแม้จะใจหายแต่ก็ขอขอบคุณลูกค้าทุกคน

จากกรณีที่ร้านนมหวาน (NOMWAN) ร้านของหวานและไอศกรีมโฮมเมดสาขามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (มธ.) ศูนย์รังสิต ที่ตั้งอยู่ในบริเวณพื้นที่ใต้หอพักทวินทาวน์ ซึ่งอยู่คู่กับนักศึกษามธ. มามากกว่า 10 ปี ประกาศเซ้งร้านนั้น เมื่อวันที่ 8 พ.ย. บี (นามสมมติ) น้องสาวของเจ้าของร้าน และผู้ดูแลร้านนมหวาน ให้สัมภาษณ์ว่า ปัจจุบันแม้ยอดขายร้านนมหวาน สาขามธ. ศูนย์รังสิตจะน้อยลงไปบ้าง แต่ก็ยังขายได้เรื่อยๆ ยอดขายจึงไม่ใช่ปัจจัยหลักที่ทำให้ตัดสินใจเซ้งร้าน แต่เป็นเพราะภาระหน้าที่และเหตุผลส่วนตัว อีกทั้งอายุที่เพิ่มมากขึ้น พร้อมกับการเตรียมย้ายกลับไปทำธุรกิจที่บ้านเกิด ทำให้การเปิดร้านหลายสาขาพร้อมกันเป็นเรื่องที่จัดการได้ลำบาก เนื่องจากร้านนมหวานเป็นธุรกิจครอบครัวที่มีการขยายสาขาหลายสาขา ไม่ใช่ร้านแฟรนไชส์ การเตรียมของสำหรับเปิดร้าน รวมถึงการจัดการต่างๆ จึงมีความยากลำบาก จึงตัดสินใจที่จะปิดสาขานี้ลงก่อน แต่ปัจจุบันก็ยังมีอีกสาขาอยู่ที่บริเวณตลาดพาเจริญ ต.คลองสาม จ.ปทุมธานี

ผู้ดูแลร้านกล่าวว่า เริ่มแรก ร้านนมหวานเป็นร้านที่เปิดมาเพื่อให้นักศึกษาได้กินของหวานในราคาที่เข้าถึงได้ เพราะจุดเริ่มต้นก่อนจะมาเปิดที่มธ. รังสิต ก็เคยเปิดร้านที่สาขามหาวิทยาลัยรังสิตมาก่อน ลูกค้าส่วนมากจึงมีแต่นักศึกษา ในฐานะคนทำธุรกิจ การที่มีลูกค้าเข้ามาใช้บริการเป็นประจำนับเป็นความสุข และการเปิดร้านนมหวานที่นี่เป็นความทรงจำที่ดีมากๆ แม้ว่าพักหลังจะไม่ได้เข้ามาดูแลที่หน้าร้านเอง แต่ก็มีความผูกพัน และการตัดสินใจเซ้งร้านแห่งนี้ก็นับเป็นเรื่องที่น่าใจหาย

“การตัดสินใจเซ้งร้านเป็นเรื่องยาก มันก็มีปัจจัยหลายอย่างที่ทำให้เราตัดสินใจในครั้งนี้ เพราะก็อย่างว่า เราเป็นคนต่างจังหวัด แล้วเรายังอายุเยอะขึ้นอีก อีกทั้งทุกคนมันก็มีภาระหน้าที่ของตัวเอง” ผู้ดูแลร้านกล่าวและว่า สุดท้ายอนาคตก็เป็นเรื่องที่ไม่แน่นอน ไม่รู้เลยว่าอีก 1-2 ปีข้างหน้าจะได้กลับมาเปิดร้านที่มธ.อีกหรือไม่ อีกทั้ง หากวันที่ร้านกลับมาเปิดอีกครั้งมาถึง นักศึกษาจะยังจำกันได้ไหม เพราะลูกค้าปัจจุบันก็คงเรียนจบไปหมดแล้ว

ผู้ดูแลร้านกล่าวว่า เธอขอบคุณมากๆ สำหรับความรักที่ทุกคนมีให้ ในความคิดของเธอ ร้านนมหวานกับนักศึกษาเปรียบเหมือนการพึ่งพาอาศัยกันและกัน นักศึกษามีร้านประจำที่ใช้บริการและร้านก็จำเป็นต้องอาศัยกำลังซื้อจากลูกค้า การตั้งราคาสินค้าและสูตรขนมต่างๆ ทางร้านก็คิดเหมือนกับเป็นการทำให้ลูกหลานตัวเองรับประทานจริงๆ เพราะเห็นทุกคนเหมือนกับลูกหลานคนหนึ่ง และหากสุดท้ายไม่ได้กลับมาเจอกันแล้ว ก็ขอให้นักศึกษาทุกคนเรียนจบและโชคดีในหน้าที่การงาน

“พี่แอบเห็นอยู่ไอจี (อินสตาแกรม) หนึ่ง ก็ไม่คิดว่าน้องๆ จะผูกพันกับร้านมากขนาดนี้ ก็ค่อนข้างตกใจ แต่ก็ขอบคุณลูกค้าทุกท่านที่สนับสนุนร้านเราตลอดมา” ผู้ดูแลร้านกล่าว

พิมพ์พิชชา วรเมธาชัยกุล นักศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษ คณะศิลปศาสตร์ มธ. ชั้นปีที่ 2 ให้สัมภาษณ์ว่า แม้จะไม่ได้ใช้บริการบ่อยๆ แต่เมื่อได้ข่าวว่าร้านนมหวานจะปิดก็รู้สึกเศร้า เพราะเป็นร้านที่นั่งนานเท่าไหร่ก็ได้ มีบรรยากาศที่เป็นกันเอง พื้นที่นั่งสบาย และเมนูต่างๆ ก็อร่อย เธอขอบคุณมากๆ ที่มีพื้นที่แบบนี้ให้กับนักศึกษา 

อินซาลา ทับทิมใหม่ นักศึกษาสาขาวิชาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มธ. ชั้นปีที่ 4 ให้สัมภาษณ์ว่า ร้านนมหวานเป็นเหมือนสถานที่ในความทรงจำ เป็นพื้นที่นัดพบปะกับเพื่อนๆ เธอจึงรักร้านนี้มากเพราะเป็นอีกร้านหนึ่งที่มีราคาเป็นมิตรกับนักศึกษาในสภาพเศรษฐกิจเช่นนี้ และในฐานะลูกค้าประจำ แม้จะเสียดาย แต่เพราะพักหลังมาก็เห็นลูกค้าน้อยลงเรื่อยๆ อีกทั้งต้นทุนหลายอย่างก็แพงขึ้น เมื่อเทียบกับราคาสินค้าในร้านที่ไม่ได้สูง เธอจึงเข้าใจถึงเหตุผลที่ร้านจะปิดตัวลง

กฤตภาส รัตนเวสส์ นักศึกษาสาขาวิชาประวัติศาสตร์ คณะศิลปศาสตร์ มธ. ชั้นปีที่ 4 ให้สัมภาษณ์ว่า ร้านนมหวานเป็นร้านขนมอีกร้านหนึ่งที่ทำให้เสียเงินมาก แต่ด้วยบรรยากาศที่ดี และสามารถนั่งได้เรื่อยๆ ทำให้หลายครั้งเขาเองก็นั่งจนถึงเวลาร้านปิด ร้านนี้จึงเป็นตัวเลือกที่ดีที่จะได้มาใช้ชีวิต รวมถึงได้นั่งพูดคุยกับเพื่อนๆ 

“เราคุยกันทุกเรื่องที่นมหวาน เราคุยกันยิ่งกว่าที่หอสมุดป๋วยฯ  คุยกันมากกว่าในห้องเรียน เพราะเป็นร้านที่ฟรี (อิสระ) มาก” กฤตภาสกล่าว

กฤตภาส กล่าวเพิ่มเติมว่า เขาเสียใจมากที่ร้านนมหวานจะปิดตัวลง เพราะเป็นร้านที่ใช้บริการประจำ หลังรับประทานมื้ออาหารหลักแล้วคิดอะไรไม่ออก ก็มักจะเข้าไปใช้บริการร้านนมหวานเสมอ โดยที่เขาไม่คาดคิดเลยว่าการปิดร้านนมหวานสาขานี้จะเกิดขึ้น 

“เหมือนคุณตื่นมาแล้วไม่มีส้วมให้เข้า ไม่มีห้องน้ำให้อาบแล้ว เหมือนกับนมหวานที่เป็นกิจวัตรของเรา พอเขาไปแล้วเราก็เสียใจมาก” กฤตภาสกล่าวและว่า ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน หรือจะเป็นอะไรไป เขาก็จะนึกถึงร้านนมหวานเสมอ