นศ. มธ. ร้อง ค่าธรรมเนียมขอใบรับรองฯ ใบเกรดแพง แนะควรให้เป็นสวัสดิการขอฟรีหรือมีโควตารายปี

เขียน รณรต วงษ์ผักเบี้ย

ภาพถ่าย รณรต วงษ์ผักเบี้ย
กราฟิก กัลย์สุดา ทองดี

นักศึกษามธ. ร้องเรียน ค่าธรรมเนียมขอใบรับรองฯ ใบรายงานผลการเรียนแพง แนะควรให้สวัสดิการขอได้ฟรีหรือมีโควตาให้รายปี ด้านสำนักทะเบียนฯ มธ. ชี้นำค่าบริการไปจ่ายต้นทุน หากให้ฟรีจะไม่มีงบประมาณมารองรับ

วันที่ 12 ก.ย. ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (มธ.) ศูนย์รังสิต พลกฤต นฤพันธาวาทย์ นักศึกษาสาขาประวัติศาสตร์ คณะศิลปศาสตร์ ชั้นปีที่ 3 มธ. กล่าวว่า ค่าธรรมเนียมการขอใบรายงานผลการศึกษาและใบรับรองการเป็นนักศึกษา จากสำนักงานทะเบียนนักศึกษา มธ. ซึ่งอยู่ที่ใบละ 50 บาทนั้นแพงเกินไป โดยเอกสารเหล่านี้เป็นเอกสารที่นักศึกษาทุกคนต้องใช้ในหลายสถานการณ์ เช่น ส่งเอกสารขอฝึกงาน ยื่นสมัครงาน ใช้ยืนยันสถานะนักศึกษา ซึ่งส่วนใหญ่ต้องขอเอกสารทั้ง 3 ฉบับ ได้แก่ ใบรับรองการเป็นนักศึกษาฉบับภาษาไทย ใบรับรองการเป็นนักศึกษาฉบับภาษาอังกฤษ และใบรายงานผลการศึกษา ทำให้ต้องเสียค่าธรรมเนียมถึง 150 บาท

“150 บาท สามารถซื้อข้าวได้ตั้งกี่มื้อ ต้องยอมรับว่า มธ. ไม่ได้มีแค่นักศึกษาที่มีเงิน และทุกคนจำเป็นต้องใช้เอกสารนี้ ดังนั้นจึงควรเป็นสวัสดิการที่ให้นักศึกษา” พลกฤต กล่าว

ปัณณธร จิระเจริญวงศ์ษา นักศึกษาคณะเศรษฐศาสตร์ ชั้นปีที่ 4 มธ. ให้สัมภาษณ์ว่า ค่าธรรมเนียมการขอเอกสารจากสำนักทะเบียนฯ ค่อนข้างแพง เนื่องจากการขอรอบหนึ่งต้องใช้หลายใบ อีกทั้งไม่รู้ว่าอย่างน้อย 50 บาท ที่จ่ายไปนั้น จะไปเป็นค่าใช้จ่ายในส่วนไหนบ้าง 

ปัณณธร กล่าวต่อว่า หากไม่สามารถให้เป็นสวัสดิการฟรีได้ อาจจะต้องหาจุดตรงกลางร่วมกัน เช่น การลดค่าธรรมเนียมลงเหลือ 20-30 บาท หรืออาจใช้วิธีจำกัดโควตาการขอเอกสารได้ฟรีเป็นจำนวนครั้ง เช่น ปีละ 2 ครั้ง หรืออาจให้เป็นโควตาจำนวนเงิน เช่น ปีละ 100 บาท เป็นต้น ก็อาจช่วยลดภาระค่าใช้จ่ายให้ผู้ที่จำเป็นต้องขอเอกสารหลายครั้ง

กรกนก ประภาสโสภณ หัวหน้างานทะเบียนนักศึกษา 2 สำนักงานทะเบียนฯ มธ. ให้สัมภาษณ์ว่า การเก็บค่าธรรมเนียม 50 บาทนั้น เป็นไปตาม ประกาศมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เรื่อง อัตราค่าธรรมเนียมการศึกษา ค่าธรรมเนียม และค่าบริการ สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรีซึ่งขึ้นทะเบียนเป็นนักศึกษา ในปีการศึกษา 2569 พ.ศ. 2568 ซึ่งมีตอนหนึ่งระบุว่ามีอัตราค่าบริการใบรับรองผลการศึกษาฉบับละ 50 บาท การเก็บค่าธรรมเนียมดังกล่าวเป็นการนำไปจ่ายต้นทุนของการออกเอกสารอื่นๆ ที่นอกเหนือจากใบรายงานผลการศึกษาและใบรับรองการเป็นนักศึกษาด้วย เช่น ใบรับรองคาดว่าจะสําเร็จการศึกษา สำหรับนักศึกษาที่แจ้งจบการศึกษา ใบรับรองสอบไล่ได้ครบทุกวิชา หนังสือรับรองคุณวุฒิ เซ็นซองสําหรับผู้ไปศึกษาต่อต่างประเทศ เป็นต้น โดยต้นทุนในการออกเอกสารเหล่านี้จะรวมถึงค่าใช้จ่ายอย่าง ค่ากระดาษ ค่าโลโก้มหาวิทยาลัย ค่าจ้างโรงพิมพ์ ซึ่งทางสำนักทะเบียนจะมีการของบล่วงหน้าจาก มธ. ตามรอบปีงบประมาณ โดยคำนวนงบจากจำนวนนักศึกษาในปีนั้นๆ และเมื่อนักศึกษาจ่ายค่าบริการแล้ว เงินที่จ่ายไปก็จะเข้าไปที่กองคลัง มธ. โดยตรง

กรกนก กล่าวเพิ่มเติมว่า ในประเด็นที่มีนักศึกษาเสนอให้เป็นสวัสดิการฟรีสำหรับนักศึกษา หรือลดค่าบริการ หรือการจำกัดโควตาต่อปีนั้น หากทางสำนักทะเบียนฯ ดำเนินการตามนี้ จะกลายเป็นว่าไม่มีงบประมาณมารองรับในค่าใช้จ่ายต้นทุนต่างๆ เนื่องจากงบจากมหาวิทยาลัยไม่สามารถครอบคลุมถึงค่าใช้จ่ายส่วนนี้ได้ นอกจากนี้เธอยังมีข้อเสนอที่ว่าให้เก็บค่าบริการการขอเอกสารแบบเหมาจ่ายต่อเทอม แต่ก็อาจจะทำให้ผู้ที่ไม่ได้ใช้บริการขอเอกสารในเทอมนั้นๆ รู้สึกว่าไม่ยุติธรรมได้

หัวหน้างานทะเบียนนักศึกษา กล่าวว่า หากนักศึกษาต้องการผลักดันให้การขอเอกสารเป็นสวัสดิการฟรี หรือลดอัตราค่าบริการลง อาจต้องไปเสนอกับพรรคนักศึกษาเพื่อไปหารือกับคณะผู้บริหาร มธ. โดยตรง เนื่องจากสำนักทะเบียนเป็นหน่วยงานกลางที่นำนโยบายของมหาวิทยาลัยมาปฏิบัติเท่านั้น

อ้างอิง

มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. (2568). ประกาศมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เรื่อง อัตราค่าธรรมเนียมการศึกษา ค่าธรรมเนียม และค่าบริการ สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรีซึ่งขึ้นทะเบียนเป็นนักศึกษา ในปีการศึกษา 2569. สำนักงานทะเบียนนักศึกษา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์