SocietyWritings

ผู้หญิงกับงานบ้านผ่านสื่อโฆษณา: พื้นที่ต่อรองทางอำนาจหรือการผลิตซ้ำ

เรื่อง : พัณณิตา ดอนเลย

ภาพประกอบ : เก็จมณี ทุมมา

ภาพของผู้หญิงในสังคมโลก โดยเฉพาะสังคมเอเชียมักถูกผูกติดไว้กับบทบาทความเป็นแม่และเมีย การรักนวลสงวนตัว หรือแม้แต่การเป็น “แม่ศรีเรือน” ส่งผลให้งานบ้านและเครื่องใช้ในครัวถูกยึดโยงว่าเป็นสินค้าในหน้าที่ของเพศหญิง ซึ่งการผูกโยงงานกับเพศไม่ได้จำกัดอยู่แค่เพียงชีวิตประจำวันเท่านั้น แต่สถาบันสื่อก็หยิบยกภาพเหล่านี้ไปใช้เป็นองค์ประกอบหนึ่งในการสื่อสารเช่นเดียวกัน ไม่ว่าจะกระทำผ่านละคร ซีรีส์ ภาพยนตร์ หรือแม้แต่สื่อที่พบเห็นทุกวันอย่างการโฆษณา

ภาพจำจากโฆษณาของสินค้าที่เกี่ยวข้องกับงานบ้านงานครัวมักจะนำเสนอผ่านตัวละครผู้หญิง เช่น โฆษณาเครื่องปรุงรสที่มีฉากแม่เดินถือจานอาหารไปวางบนโต๊ะ ในขณะที่ลูกและพ่อนั่งรอ หรือโฆษณาผงซักฟอกที่ลูกวิ่งเล่นจนเสื้อเปื้อนแล้วส่งต่อเสื้อให้เป็นหน้าที่ของแม่ในการจัดการ

ถึงแม้ปัจจุบันวงการโฆษณาจะเริ่มมีการเปลี่ยนแปลงให้เห็นความหลากหลายมากขึ้น เช่น โฆษณาผงปรุงรสฟ้าไทย ซึ่งเผยแพร่ในเดือนพฤษภาคม ปี 2565 และโฆษณาผลิตภัณฑ์ซักผ้าเด็กบรีสเบบี้ ซึ่งเผยแพร่ในเดือนกรกฎาคม ปี 2565 ที่ใช้ตัวละครหลักในการดำเนินเรื่องเป็นคุณพ่อและลูกชายตามลำดับ ทำให้มองเห็น “ความเป็นไปได้” ในการกระจายหน้าที่การทำงานบ้านเข้างานครัวไปยังเพศอื่นนอกเหนือจากเพศหญิงมากขึ้น ทว่าบางช่วงในการดำเนินเรื่องของโฆษณาทั้งสองชิ้นก็ยังคงสื่อสารด้วยถ้อยความว่า “เมื่อแม่ไม่อยู่ สิ่งที่ไม่คาดคิดก็มักจะเกิด” และ “เจอฟ้าไทยแล้ว วันหลังก็ไม่ง้อแม่แล้วสินะ” ซึ่งข้อความข้างต้นสามารถสะท้อนว่าจนถึงตอนนี้ผู้หญิงก็ยังไม่สามารถหลุดพ้นจากหน้าที่ดังกล่าวได้

ภาพของการยึดโยงเพศหญิงเข้ากับงานบ้านที่โฆษณาสื่อสารสู่สังคมมาตลอด จึงเป็นส่วนหนึ่งในการสร้างและผลิตซ้ำค่านิยมเหล่านั้นไปเสียแล้ว

บทความนี้จะพาผู้อ่านไปสำรวจถึงความหมายที่แอบแฝงอยู่ภายใต้การสื่อสารของโฆษณา โดยเฉพาะโฆษณาที่นำเสนอบทบาททางเพศซึ่งผูกติดพื้นที่ในครัวเรือนไว้กับเพศหญิงอย่างเข้มข้น วิเคราะห์ข้อสังเกตดังกล่าวผ่านมุมมองของทฤษฎีสตรีนิยมว่ามีการปะทะทางความคิดของแนวคิดต่าง ๆ อย่างไรบ้าง และการยึดโยงเช่นนี้ก่อให้เกิดพื้นที่ต่อรองทางอำนาจของเพศหญิง หรือเป็นเพียงการกดทับพวกเธอกันแน่

ทฤษฎีสตรีนิยม หรือ Feminism เป็นแนวคิดที่ดำเนินอยู่บนพื้นฐานของการยอมรับในสิทธิมนุษยชน และต้องการให้เพศต่าง ๆ มีความเท่าเทียมกันในทุกด้าน แนวคิดนี้ถือกำเนิดขึ้นในศตวรรษที่ 19 และมีพัฒนาการการเรียกร้องเรื่อยมา สามารถแบ่งช่วงเวลาของการเรียกร้องได้เป็นคลื่นลูกต่าง ๆ ซึ่งแต่ละช่วงก็จะมีจุดเด่นในการเรียกร้องต่างกัน เช่น คลื่นลูกที่ 1 นำโดยผู้หญิงในอังกฤษและสหรัฐอเมริกาที่ต่อสู้เพื่อสิทธิในการออกเสียงเลือกตั้งและการถือครองทรัพย์สมบัติ หนึ่งในการเรียกร้องซึ่งเป็นที่จดจำคือขบวนการ Suffragette (ซัฟฟราเจ็ตต์) ของประเทศอังกฤษ โดยคราวนั้นมีเหตุการณ์ที่นางสาวเอมิลี ไวล์ดิง เดวิสันกระโดดขวางหน้าพระเจ้าจอร์จที่ห้าซึ่งกำลังควบม้าด้วยความเร็วสูงในงานแข่งขันม้าเอปซอมดาร์บี เพื่อเรียกร้องให้คนทุกชนชั้นหันกลับไปมองปัญหาความไม่เท่าเทียมทางเพศที่เกิดขึ้นในขณะนั้น แม้ท้ายที่สุดเดวิสันจะไม่ฟื้นขึ้นมาอีกเลย แต่ราวครึ่งทศวรรษต่อมาในปี 2461 อังกฤษก็ออกกฎหมายรับรองสิทธิการเลือกตั้งสำหรับผู้หญิง

คลื่นลูกที่ 2 เริ่มขึ้นราวปี 2503 ในสหรัฐฯ ก่อนจะกระจายไปยังประเทศอื่น ๆ การเรียกร้องได้ขยายพื้นที่ไปสู่มิติทางสังคมและวัฒนธรรมมากขึ้น โดยต่อสู้เพื่อยุติปัญหาการกีดกันและกดขี่ทางเพศ รวมถึงความรุนแรงในครอบครัว เช่น กรณีผู้หญิงถูกสามีทำร้ายร่างกายและข่มขืนแต่สังคมมองว่าเป็นเพียงเรื่องส่วนตัว คลื่นลูกนี้จึงมุ่งเสนอแนวคิดให้ผู้คนรับรู้ว่า The personal is political หรือเรื่องส่วนตัวคือเรื่องการเมือง กล่าวคือการถูกกดขี่ในพื้นที่ส่วนตัวของผู้หญิงแล้วต้องปิดปากเงียบไม่ควรเป็นเพียงเรื่องในบ้านอีกต่อไป เป็นต้น

หลายครั้งจะพบว่าแม้เป็นการเรียกร้องในคลื่นลูกเดียวกัน แต่รายละเอียดปลีกย่อยของแต่ละสมัยจะมีนักคิดที่นำเสนอแนวคิดเพื่อใช้วิพากษ์และต่อสู้ในขบวนการต่างกัน โดยกรณีศึกษาผู้หญิงกับหน้าที่งานบ้านในสื่อโฆษณามีการวิพากษ์วิจารณ์ที่คัดง้างกันระหว่าง 2 กลุ่มแนวคิด

กลุ่มแนวคิดแรก คือ แนวคิดสตรีนิยมสายมาร์กซิสต์และสังคมนิยม (Marxist – Socialist Feminism) เสนอแนวคิดเรื่องงานที่ถูกให้คุณค่าด้วยการได้รับค่าจ้างกับไม่ได้รับค้าจ้าง ซึ่งทำงานสอดรับกับการจำแนกพื้นที่ทางสังคมออกเป็นพื้นที่ในบ้านกับนอกบ้านอย่างตายตัว ผู้หญิงที่ถูกจำกัดอยู่ในตำแหน่งแห่งที่ของครัวเรือนจึงถูกมองว่าไร้ตัวตนในสังคมทุนนิยมที่ต้องการแรงงานและผลผลิต ซ้ำยังไม่ให้ความสำคัญกับงานในบ้านที่เป็นเหมือนแหล่งพลังงานเพื่อทำให้คนอื่น โดยเฉพาะเพศชายสามารถออกไปทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ ดังนั้นโฆษณาที่เสนอแต่ด้านที่ผู้หญิงต้องอยู่ในครัวเรือนจึงถูกวิจารณ์ว่าเป็นการผลิตซ้ำและกักขังให้ผู้หญิงอยู่กับงานในบ้านเท่านั้น

โฆษณานำเสนอให้เพศหญิงเป็นตัวแทนของคนทำงานบ้าน ทว่าเมื่อมีปัญหาในการซักผ้า
บทบาทของ “ผู้เชี่ยวชาญ” ซึ่งมาแนะนำผลิตภัณฑ์เพื่อแก้ปัญหากลับเป็นตัวละครเพศชาย

ในขณะที่กลุ่มแนวคิดอีกขั้วซึ่งเสนอมุมมองต่างกัน คือ แนวคิดสตรีนิยมสายวัฒนธรรม (Cultural Feminism) แนวคิดนี้สนับสนุนให้เพศหญิงแยกตัวออกจากสังคมชายเป็นใหญ่เพื่อสร้างวัฒนธรรมของเพศหญิง จนนำไปสู่การกำหนดความคิดของคนในสังคมและสร้างความเท่าเทียม แนวคิดสตรีนิยมสายวัฒนธรรมไม่ได้เรียกร้องให้เพศหญิงมีบทบาทในพื้นที่สาธารณะ แต่เรียกร้องให้สังคมให้คุณค่ากับสิ่งที่เพศหญิงทำหรือเป็น เช่น การทำงานบ้าน ซึ่งเป็นพื้นที่ทางอำนาจของผู้หญิง ดังนั้นโฆษณาประเภทที่เสนอว่าผู้หญิงสามารถเลือกผงซักฟอกที่ตนเองต้องการได้จึงแสดงถึงการใช้อำนาจอย่างเต็มที่ในพื้นที่ครัวเรือน

ตัวละครแม่เป็นผู้ตัดสินใจเปลี่ยนไปใช้ผลิตภัณฑ์ซักผ้าสูตรน้ำเพื่อลดการทิ้งสารตกค้างสู่สิ่งแวดล้อม

การปะทะกันของ 2 กลุ่มแนวคิดจึงนำมาสู่การตั้งคำถามว่าแท้จริงแล้วการกำหนดพื้นที่ในบ้านสำหรับผู้หญิงเป็นการผลิตซ้ำที่รัดรึงให้ผู้หญิงอยู่แค่ในบ้าน หรือเป็นการสื่อสารเพื่อเชิดชูงานบ้านในฐานะอำนาจของผู้หญิงกันแน่

เมื่อพิจารณาข้อถกเถียงนี้ด้วยสภาพสังคมปัจจุบันซึ่งขับเคลื่อนด้วยระบบทุนนิยมที่ตีค่าแรงงานเป็นเงิน งานบ้านที่ผูกติดกับผู้หญิงและไม่สามารถผลิตเงินหรือผลิตสินค้าให้เป็นชิ้นเป็นอันได้จึงถูกลดทอนคุณค่าลงไปโดยปริยาย

หากมองว่านักโฆษณาเลือกต่อสู้กับสภาพสังคมเช่นนี้ด้วยการสื่อสารที่หวังจะต่อรองทางอำนาจ ฉายภาพให้เห็นว่าถึงจะเป็นงานบ้านที่สังคมไม่ได้ให้คุณค่ามากนัก แต่ผู้หญิงในครัวเรือนก็มีสิทธิเลือกสิ่งต่าง ๆ ด้วยตนเอง หรือแม้กระทั่งเสนอภาพของพวกเธอในรูปแบบที่แตกต่างหลากหลายจากค่านิยมเดิมของสังคม เช่น ภาพคุณแม่ผู้มีบุคลิกภาพหรือการแต่งตัวที่ไม่ได้ “เรียบร้อย” ตามกรอบของแม่บ้านในอุดมคติ ก็มีโอกาสนำไปสู่ความรู้สึกขัดแย้งในใจคนดูโฆษณาได้เพราะความไม่คุ้นชิน ท้ายที่สุดแล้วหากโฆษณายังคงดำรงอยู่เพื่อสนองกลไกในโลกทุนนิยม การสื่อสารที่ผู้บริโภครู้สึกเชื่อมโยงได้มากกว่าก็อาจเป็นผลดีต่อสินค้ามากกว่า และการวนกลับไปผลิตซ้ำค่านิยมบางอย่างทั้งตั้งใจหรือไม่ตั้งใจจากสื่อโฆษณาก็อาจเป็นทางเลือกที่ถูกใช้มากที่สุด

สถานการณ์เช่นนี้จึงบ่งชี้ว่าหากโลกยังหมุนด้วยทุนนิยมที่อยู่เหนืออุตสาหกรรมโฆษณา ทุนนิยมที่มองว่างานในครัวเรือนเป็นงานตกขอบ และเพศหญิงก็ถูกผลักให้ตกลงไปพร้อมกับงานบ้านเหล่านั้นด้วยแนวคิดการแบ่งงานด้วยเพศ งานบ้านในฐานะพื้นที่ต่อรองทางอำนาจของผู้หญิงก็จะยังคงเป็นเส้นทางที่มองไม่เห็นเส้นชัย

ท้ายที่สุดแล้ว สารจากสื่อโฆษณากับค่านิยมที่มีอยู่เดิมของสังคมจึงเป็นเหมือนภาพสะท้อนกันไปมา จนยากที่จะแยกอย่างเด็ดขาดว่าสิ่งใดก่อให้เกิดสิ่งใดกันแน่ แต่ผลลัพธ์จากทั้งสองสิ่งกลับพบเห็นได้อย่างชัดเจนผ่านชุดความคิดของคนในสังคม เช่น ผลสำรวจจากมูลนิธิหญิงชายก้าวไกลและสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) ในพื้นที่กรุงเทพฯ และปริมณฑล ปี 2562 พบข้อมูลว่ากลุ่มตัวอย่างร้อยละ 37.5 หรือกว่า 1 ใน 3 มองว่าแม้ผู้หญิงจะทำงานนอกบ้าน แต่งานบ้านก็ยังเป็นของผู้หญิงอยู่ดี

แม้ภาพการต่อรองทางอำนาจของเพศหญิงในเตาครัวยังไม่ชัดเจน แต่ภาพการกดขี่ผู้หญิงไว้กับงานบ้านนั้นแจ่มแจ้งอยู่ทุกวัน จึงคงจะดีไม่น้อยหากสื่อโฆษณาสามารถขยับเพดานการสื่อสารให้กว้างขวางและหลากหลายมากขึ้น ทลายกรอบที่ว่าด้วยการผูกติดเพศกับหน้าที่ เพื่อให้ผู้หญิงมีพื้นที่ในการเลือกที่จะทำหรือไม่ทำสิ่งใดก็ตามที่พวกเธอปรารถนาทั้งในจอและชีวิตจริง โดยไม่ถูกตัดสินคุณค่าอย่างไม่เป็นธรรม

*งานเขียนชิ้นนี้เป็นผลงานของนักศึกษากลุ่มวิชาโฆษณา คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชนมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ที่อยากร่วมแบ่งปันมุมมองและความคิดเห็นที่ได้จากการเรียนรู้ในชั้นเรียนสู่สังคม

อ้างอิง

กรุงเทพธุรกิจ. 2562. “‘งานบ้าน’ เรื่องใหญ่ที่หลายคนมองข้าม.” เข้าถึงวันที่ 8 พฤษภาคม 2565.
https://www.bangkokbiznews.com/social/855505
กรุงเทพธุรกิจ. 2563. “รู้จัก ‘เฟมทวิต’ ในการชุมนุม ‘#เยาวชนปลดแอก’.” เข้าถึงวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2565.
https://www.bangkokbiznews.com/lifestyle/890066
นงเยาว์ เนาวรัตน์. 2561. “การศึกษาของผู้หญิง ตัวตนและพื้นที่ความรู้.” เข้าถึงวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2565.
https://library.fes.de/pdf-files/bueros/thailand/14684.pdf
พรจันทร์ เสียงสอน. 2557. “การนำเสนอผู้หญิงและความรุนแรงในภาพยนตร์ไทย.” เข้าถึงวันที่ 8 กุมภาพันธ์
2565. http://libdcms.nida.ac.th/thesis6/2557/b186097.pdf
AMNESTY INTERNATIONAL THAILAND. 2564. “วันสตรีสากล 2021: แด่หญิงกล้าผู้ท้าทายโลก.” เข้าถึงวันที่
13 กันยายน 2565. https://www.amnesty.or.th/latest/blog/845/
BBC Thai. 2561. “อังกฤษรำลึกร้อยปีชัยชนะของขบวนการสตรี “ซัฟฟราเจ็ตต์”.” เข้าถึงวันที่ 13 กันยายน
2565. https://www.bbc.com/thai/international-42976461
BBC Thai. 2563. “เฟมทวิต : ประวัติศาสตร์ของแนวคิดสตรีนิยม และปมขัดแย้งในสังคมไทย.” เข้าถึงวันที่ 8
กุมภาพันธ์ 2565. https://www.bbc.com/thai/international-53153218
Vanish Thailand. 2563. “แวนิช ออกซี่ แอคชั่น มัลติพาวเวอร์ ด้วย 10x ออกซี่ พาวเดอร์.” เข้าถึงวันที่ 13
กันยายน 2565. https://www.youtube.com/watch?v=nItxB19c5Po
Breeze Thailand. 2565. “บรีส สูตรน้ำ เปลี่ยนเพื่อความสะอาดที่แท้จริง.” เข้าถึงวันที่ 13 กันยายน 2565.
https://www.youtube.com/watch?v=YkldBb8GmvA

ความรู้สึกของคุณหลังอ่านบทความนี้เป็นอย่างไร ?

Like ถูกใจ
3
Love รักเลย
1
Haha ตลก
0
Sad เศร้า
0
Angry โกรธ
0

More in:Society

Features

วันที่อคติยังมี ใน ‘อาชีวศึกษา’

เขียน กัลย์สุดา ทองดีกราฟิก ณิชกุล หวังกลุ่มกลาง “บ่มเพาะสร้างแต่อาชญากรนอกรีต”“นักศึกษาชายแต่งกายสุภาพ ถือว่าไม่ปกติอย่างมาก”“ภัยสังคมจริงๆ ยิ่งกว่าขยะอีก” ส่วนหนึ่งของความคิดเห็นเชิงด่าทอ เหยียดหยาม ที่มักเห็นได้ตามโพสต์อันเกี่ยวเนื่องกับคนกลุ่มหนึ่ง กลุ่มที่ใครหลายคนมักมีภาพจำถึงพวกเขา ที่เป็นการรวมตัวของคนไม่เอาถ่าน ไม่ตั้งใจเรียน เอาแต่ยกพวกตีกัน ...

Articles

สื่อสาธารณะยังจำเป็นอยู่ไหม? สัมผัสด้วยตัวเองใน NEWS TOWER เกมบริหารสำนักข่าวแบบไม่อิสระ

นักเขียน รณรต วงษ์ผักเบี้ยกราฟิก ณิชกุล หวังกลุ่มกลาง ในระยะหลังมานี้ ไม่ว่าจะเลื่อนหน้าฟีดเฟซบุ๊กของผู้เขียนอย่างไร ก็หนีไม่พ้นข่าวที่รัฐบาลเสนอให้เปลี่ยนที่มารายได้ของไทยพีบีเอสอันเป็นข้อถกเถียงกันอยู่ตอนนี้ว่าไทยพีบีเอสอาจจะโดนเปลี่ยนจากที่มีรายได้จากการเก็บ ‘ภาษีเพื่อวัตถุประสงค์เฉพาะอย่าง (Earmarked Tax)’ จากผู้ค้าเหล้าและบุหรี่ มาเป็นรัฐโยกงบเหล่านั้นเข้าคลังกลางก่อน แล้วจึงจัดสรรปันส่วนในรูปของงบประมาณประจำปี ในตอนแรกผู้เขียนไม่ได้ติดใจแต่อย่างใด ...

Articles

เมื่อใครบางตัวกำลังบินอยู่: ชวนมองความหลากหลายทางชีวภาพที่ซ่อนอยู่รอบตัวเรา

เขียน ณัฏฐณิชา มาลีวรรณ กราฟิก รณรต วงษ์ผักเบี้ย เคยสงสัยหรือเปล่าว่านกที่เกาะบนสายไฟพวกนั้นคือนกอะไร เคยสงสัยบ้างไหม ว่าต้นไม้ที่เห็นอยู่รอบตัวคือต้นอะไรกันแน่ บางคนอาจจะบอกว่า “ไม่รู้สิ ช่างมันเถอะ ก็นกเหมือนๆ กัน มีปีกบินได้ ...

Features

ว่าด้วยการเมืองเรื่องความทรงจำ: บาดแผลสงครามเย็นกับการจัดการอดีตของรัฐ

เขียน รณรต วงษ์ผักเบี้ย กราฟิก ณิชกุล หวังกลุ่มกลาง       ผ่านมากว่าครึ่งศตวรรษแล้วนับจากเหตุการณ์ 6 ตุลา หนึ่งในโศกนาฏกรรมทางการเมืองที่รุนแรงที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ไทย นอกจากห่ากระสุนและระเบิดจากเจ้าหน้าที่รัฐที่เข้าปิดล้อมแล้ว ฝูงชนที่กรูเข้ามาในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ พร้อมที่จะรุมประชาทัณฑ์เหล่าผู้ชุมนุม ...

Articles

50 ปี 6 ตุลา: ความทรงจำที่ยังไม่จางหาย

เขียน ณิชกุล หวังกลุ่มกลาง ภาพถ่าย ณิชกุล หวังกลุ่มกลาง รณรต วงษ์ผักเบี้ย และกัลย์สุดา ทองดี กราฟิก รณรต วงษ์ผักเบี้ย รำลึกคือการหวนคิดถึงบุคคล สถานที่ ...

Features

กำลังใจจากบทเรียน เมื่อคนเลิกเหล้ามาเล่าให้ฟัง

เขียน ณิชกุล หวังกลุ่มกลาง และ วรนิษฐ์ ภัคคะศรีโรจน์เรียบเรียง ณัฏฐณิชา มาลีวรรณ และ ภัสส์ณิชา ทัศสุริยวงศ์ ภาพถ่าย สรินรัตน์ ตั้งสิริมงคลกุลกราฟิก กัลย์สุดา ทองดี ...

0 %

เราใช้คุกกี้เพื่อพัฒนาประสิทธิภาพ และประสบการณ์ที่ดีในการใช้เว็บไซต์ของคุณ คุณสามารถศึกษารายละเอียดได้ที่ นโยบายความเป็นส่วนตัว และสามารถจัดการความเป็นส่วนตัวเองได้ของคุณได้เองโดยคลิกที่ ตั้งค่า

Privacy Preferences

คุณสามารถเลือกการตั้งค่าคุกกี้โดยเปิด/ปิด คุกกี้ในแต่ละประเภทได้ตามความต้องการ ยกเว้น คุกกี้ที่จำเป็น

Allow All
Manage Consent Preferences
  • คุกกี้ที่จำเป็น
    Always Active

    ประเภทของคุกกี้มีความจำเป็นสำหรับการทำงานของเว็บไซต์ เพื่อให้คุณสามารถใช้ได้อย่างเป็นปกติ และเข้าชมเว็บไซต์ คุณไม่สามารถปิดการทำงานของคุกกี้นี้ในระบบเว็บไซต์ของเราได้

  • Google Analytics

    คุ้กกี้ที่เราเก็บไป จะนำไปใช้เพื่อประกอบการวิเคราะห์การอ่านบทความ/ข่าวภายในเว็บไซต์เท่านั้น จะไม่มีการนำข้อมูลผู้ใช้ไปใช้ในเชิงพาณิชย์แต่อย่างใด

Save