เรื่อง: ณัฏฐณิชา มาลีวรรณ
สงกรานต์ปีนี้ คิดยังไงก็คงไม่สนุกสุดเหวี่ยงแบบตัวเปียกทุกพื้นที่ที่น้ำเข้าถึง ถ้าเป็นในกรุงเทพฯ หรืออำเภอใหญ่ ๆ ในต่างจังหวัดที่มีการจัดงานคงไม่เห็นความแตกต่างจากทุกปีมากนัก แต่พอไม่ใช่เมืองใหญ่ การเล่นน้ำสงกรานต์อาจจะเหลือแค่การรอสาดน้ำประแป้งคนที่ผ่านไปผ่านมาหน้าบ้านตัวเองแบบเหงา ๆ
ส่วนการขึ้นท้ายรถกระบะตระเวนไปเรื่อยเพื่อสาดน้ำ ปีนี้อาจจะต้องคิดหนักหน่อยถ้าอยากสนุกแบบที่เคยเล่นในปีที่ผ่านมา
ก็น้ำมันมันแพงน่ะสิ
แน่นอนว่าเมื่อน้ำมันแพงขึ้น การขับรถเพื่อสาดน้ำคงต้องคิดเยอะกว่าเดิมหลายตลบ ยิ่งขับไกล ๆ บรรทุกของหนัก ๆ อย่างถังน้ำไซซ์เบิ้มพร้อมคนเต็มท้ายรถไปเล่นน้ำ 3 วันติด ค่าน้ำมันไม่ต้องพูดถึง มันต้องมีร้องในใจกันบ้างล่ะ แล้วอย่างนี้ความสนุกที่มาพร้อมกับการเคลื่อนที่จะเป็นไปได้ยังไง
ต้องรอดูว่าสงกรานต์นี้ อาจจะมีคนเปียกเหงื่อแทนน้ำ ถนนแห้งเพราะคนไม่ขับรถมาให้สาดหรือเปล่า ขนาดยังไม่สงกรานต์ยังมีคนโพสต์ว่า ‘ข้อดีของน้ำมันขึ้น 6 บาท คือเด็กแว้นแถวบ้านกุหายไป แบบเงียบมาก นอนหลับสนิทเลยเมื่อคืน #SetZeroเด็กแว้น’ และอีกหลายคนที่สังเกตว่ากลางคืนนั้นเงียบสงบผิดปกติ ขนาดผู้มีใจรักในการขับรถยังไม่ออกมา แล้วคนที่อยากเล่นน้ำจะเหลืออะไร
จริง ๆ แล้วสงกรานต์คือปีใหม่ไทย เป็นเทศกาลงานบุญที่จะรวมญาติ สรงน้ำพระ รดน้ำดำหัวขอพรผู้ใหญ่เป็นหลัก ไม่ใช่สาดน้ำกันโครม ๆ แต่พอเรามองสงกรานต์เป็นการเล่นน้ำแบบสาดจนเปียก ชื้นจนอับ ประแป้งจนแทบดูไม่ออกว่านี่ใคร คนก็อาจลืมไปว่าทุก ๆ ปีใหม่ไทยมี ‘คนที่บ้าน’ รอเจอหน้าเราอยู่
คนเฒ่าคนแก่ที่รอว่า เมื่อไหร่จะสงกรานต์ ลูกหลานจะมาหาวันไหน จะโตขึ้นสักเท่าใด หลานชอบกินอะไรก็หามาเตรียมไว้
เป็นไปได้ไหมที่เราอาจจะต้องกลับมาหาความเรียบง่าย แทนที่จะเซ็งเพราะไม่ได้สาดน้ำ
ยุคสมัยเปลี่ยนไป เราติดต่อกันง่ายขึ้นแต่มีปฏิสัมพันธ์กันน้อยลง ลองใช้เวลา 3 วันจาก 365 วันกับคนที่เฝ้ารอเราก็คงไม่แย่สักเท่าไรหรอก ถ้าไหน ๆ การออกไปข้างนอกเพื่อเล่นน้ำจะกระทบค่าใช้จ่ายก็เปลี่ยนเป็นการใช้เวลากับพวกเขาบ้าง ไม่ว่าบ้านจะอยู่ใกล้ไกล การไปเยี่ยมสักปีละหนก็คงจะทำให้พวกเขาหายคิดถึงบ้าง
แม้น้ำมันและค่าตั๋วจะแพง แต่การได้เติมแรงใจคลายความคิดถึงมันก็น่าจะคุ้มค่าแล้วนะ ได้ลงมือช่วยยายทำกับข้าว ชวนตาคุยเรื่องสวน ถามไปนิดหน่อยเขาก็พร้อมจะโม้ให้ฟังว่าช่วงนี้ต้นไหนออกผลดี หน้าร้อนอย่างนี้เผลอ ๆ ไปสอยมะม่วงให้อีกเป็นกิโล มีกิจกรรมอีกมากมายที่เขาอยากพาเราไปทำ แต่บางครั้งเขาก็ไม่กล้าชวนเพราะเราดูยุ่งเสียเหลือเกิน
ส่วนพวกเราที่ (ดู) จะยุ่ง ไม่ว่าจะโตขึ้นแค่ไหน เขาก็ยังมองเราเป็นเด็กน้อยอยู่ดี จะทำตัวเป็นเด็ก พูดไปเรื่อยก็มีแต่จะเอ็นดู ได้ล้างมือล้างเท้าให้เขาอวยพรมันก็ดีนี่นา พอมาคิดดูแล้วยิ่งเราโตขึ้นเราก็แทบไม่ได้แตะตัวเขาเลย กอดครั้งล่าสุดตอนไหนก็จำไม่ได้แล้ว ผ่านไปแต่ละปีไม่ได้มีแค่เราที่โตขึ้น พวกเขาก็แก่ลง ยายปวดตามข้อ แม่ต้องพาไปหาหมอเป็นระยะ ๆ
สงกรานต์ของครอบครัวเราอาจพิเศษกว่าบ้านอื่น เพราะทุก ๆ วันที่ 13 เม.ย. ยายก็อายุเพิ่มขึ้นอีกปี แม้ว่าปีนี้เราจะไม่ได้กลับบ้าน (ก็น้ำมันแพงอย่างที่ว่าไง) แต่ก็ตั้งใจจะโทร.หา บอกยายว่าถึงจะอยู่ไกลแต่ก็คิดถึงเสมอ อยากให้ยายพักบ้าง ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองยาย เดี๋ยวปิดเทอมหลานจะไปหานะ
สงกรานต์นี้อาจจะกร่อยเพราะน้ำมันแพง ในขณะที่คุณเฝ้ารอที่จะได้สาดน้ำ แต่ก็มีคนเฝ้ารอให้คุณกลับไปหาเช่นกัน กลับบ้านครั้งนี้ใช้เวลากับเขาสักหน่อยให้คุ้มค่ารถทัวร์ ทำบุญวัดใกล้บ้านก็ดูเป็นความคิดที่ดี อยากกินอะไรก็บอกเขา เขาเต็มใจเข้าครัวทำให้เราเสมอ คุยบางเรื่องอาจจะไม่เข้าใจกันบ้าง อาจเป็นเพราะช่วงวัยที่ต่าง แต่การคุยดี ๆ ก็ทำให้คนเราเปิดใจได้มากขึ้นนะ ใจดีกับคนแก่ไม่ได้เหนือบ่ากว่าแรงเราหรอก
สุขสันต์วันสงกรานต์ล่วงหน้า ขอให้ทุกคนเดินทางปลอดภัย ถึงบ้านโดยสวัสดิภาพค่ะ
ความรู้สึกของคุณหลังอ่านบทความนี้เป็นอย่างไร ?
ถูกใจ
รักเลย
ตลก
เศร้า
โกรธ
