Society

Queerbaiting การตลาดที่ลดทอนอัตลักษณ์ทางเพศ และเสียงสะท้อนจากความหลากหลาย

เรื่องและภาพ: ปาณิสรา ช้างพลาย

“ชอบผู้หญิงเพราะอกหักจากผู้ชาย-ยังไม่เจอผู้ชายดีๆ”, “เกย์นิยมแสดงออกเรื่องเพศ”, “ไบเช็กซ์ชวลไม่มีจริง แค่อยู่ในช่วงสับสน”, “ทรานส์แมนต้องแสดงออกเหมือนผู้ชาย” ฯลฯ ภาพจำหรือทัศนคติที่เหมารวม (stereotype) เหล่านี้เป็นความทรงจำกระแสหลักของผู้คนในสังคมที่มีต่อคนในคอมมูนิตี้ LGBTQIAN+ ทำให้กลุ่มคนที่มีความหลากหลายทางเพศมีภาพลักษณ์ที่ผูกกับอคติด้านเดียวจากสื่อที่พยายามฉายภาพซ้ำไปมาอย่างยาวนานจนเราจำได้ขึ้นใจ และปักธงว่าชาว LGBTQIAN+ จะต้อง ‘เป็นแบบนี้’ แน่ๆ  เพราะเควียร์เบต (queerbaiting) ในสื่อที่ตอกย้ำเราอยู่เสมอ

Queerbaiting คือกลยุทธ์การตลาดที่นำอัตลักษณ์ทางเพศของกลุ่มคนที่มีความหลากหลายทางเพศมาเป็นจุดขายในการผลิตคอนเทนต์ โดยไม่ได้ตระหนักรู้หรือทำความเข้าใจ LGBTQIAN+ อย่างแท้จริง เป็นการรวมศัพท์คำว่า Queer ใน LGBTQIAN+ กับคำว่า Clickbait ซึ่งเป็นเทคนิคเชิงการตลาดที่นิยมใช้คำดึงดูดความสนใจในการพาดหัวข่าว เพื่อหลอกล่อให้ผู้คนคลิกเข้าไปอ่าน เควียร์เบตจึงเป็นการนำภาพจำอย่างผิวเผินต่ออัตลักษณ์ทางเพศของ LGBTQIAN+ มาหาประโยชน์ทางการค้า หรือสร้าง ‘ความเป็นไปได้ที่ไม่ชัดเจน’  ให้ตัวละครในสื่อต่างๆ จากภาพยนตร์ ซีรีส์ เกม ฯลฯ ดูเหมือนจะมีความหลากหลายทางเพศ เพื่อเป็นเครื่องมือดึงผู้ชม ทั้งกลุ่มคนทั่วไป ชาว LGBTQIAN+ ไปจนถึงคนที่เก­­­­­­ลียดกลัวคนรักเพศเดียวกัน (homophobe) ให้สนุกกับคอนเทนต์นั้นโดยไม่เสียฐานผู้ชมกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง

ทำไม Queerbaiting จึงเป็นปัญหา?

แม้จะดูเป็นเรื่องดีที่สื่อมีการกล่าวถึงคอมมูนิตี้ LGBTQIAN+ และมีคอนเทนต์ต่างๆ มากมายเกี่ยวกับความหลากหลายทางเพศออกมา แต่ถึงอย่างนั้น Queerbaiting กลับส่งผลเสียให้กลุ่มคนที่มีความหลากหลายทางเพศมากกว่าผลดี เพราะเป็นการใช้ประโยชน์ทางการตลาดจากการฉกฉวยอัตลักษณ์ทางเพศมานำเสนอเพื่อความบันเทิง หรือนำมาใช้เพื่อสร้างความแฟนตาซีเกี่ยวกับความหลากหลายทางเพศเกาะกระแสดึงกลุ่มผู้ชมไว้ แต่เมื่อมองให้ลึกลงไปถึงเนื้อหาก็พบว่าในหลายเรื่องยังมีปัญหาอยู่มาก เช่นในกรณีของแบรนด์แฟชั่น Calvin Klein (2019) ที่ออกโฆษณาขนาดสั้นความยาว 30 วินาที ฉายภาพฉากจูบระหว่าง Bella Hadid นางแบบสาวผู้ทรงอิทธิพลคนหนึ่งในวงการแฟชั่นกับ Lil Miquela ตัวละครประดิษฐ์ดิจิทัล โดยโฆษณานี้มีกระแสโต้กลับจากคอมมูนิตี้ LGBTQIAN+ อย่างหนักเพราะมองว่าเป็นการนำอัตลักษณ์ทางเพศที่มีความหลากหลายมาเป็นจุดขายให้กลายเป็นสินค้า โดยไม่ได้ตระหนักถึง LGBTQIAN+ ในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง อีกทั้งการเล่าเรื่องผ่านคนและปัญญาประดิษฐ์ก็ถูกมองว่าทางแบรนด์ไม่มีความตั้งใจที่จะให้ความสัมพันธ์แบบหญิงรักหญิงนี้เกิดขึ้นจริง

Bella Hadid (ซ้าย) จูบกับ Lil Miquela (ขวา) ในโฆษณาแคมเปญ #MyCalvins

ยิ่งไปกว่านั้น เควียร์เบตยังส่งต่อความเข้าใจผิดเกี่ยวกับ LGBTQIAN+ ให้สังคม เนื่องจากอัตลักษณ์เหล่านี้ไม่ได้ถูกนำเสนออย่างตรงไปตรงมา และไม่ได้เป็นภาพแทนของกลุ่มคนที่มีความหลากหลายทางเพศอย่างแท้จริง ทั้งยังผลิตซ้ำค่านิยมที่เป็นปัญหาต่อสังคม ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดนั่นคือ ‘ซีรีส์วาย’ ที่ถูกล้อมกรอบด้วยค่านิยมชายเป็นใหญ่อย่างสุดขั้ว ทำให้ตัวละครชายรักชายต้องมีฝ่ายหนึ่งที่แสดงบทบาทความเป็นชาย หรือบุคลิกที่ดูแมน เพื่อแบ่งแยกฝั่งรุก-รับอย่างชัดเจน จึงอาจเป็นการนำเสนอที่ผิดไปจากชีวิตจริง และเน้นขายความ ‘ฟิน’ ที่ให้ชายแท้ตามบรรทัดฐานสังคมสองคนมารักกันมากกว่าจะเป็นพื้นที่ขับเคลื่อนเรื่องความหลากหลายทางเพศ รวมถึงนำเสนอ วัฒนธรรมข่มขืน เช่น ‘ฉากข่มขืน’ จากเรื่อง My Dream The Series นายในฝัน (2018) หรือ ‘ฉากลักหลับ’ จาก TharnType (ซีซั่น 1) เกลียดนักมาเป็นที่รักกันซะดีๆ (2019) สื่อนำเสนอภาพการใช้กำลังบังคับให้สมยอมมีเพศสัมพันธ์ว่าเป็นเรื่องปกติให้สังคมรับรู้ โดยไม่คำนึกถึงอิทธิพลของสื่อที่มีผลต่อการกำหนดแนวคิดหรือค่านิยมของสังคม และผลร้ายต่อคอมมูนิตี้ LGBTQIAN+ ในระยะยาว ซึ่งการเควียร์เบตนี้ก็ยิ่งตอกย้ำวาทกรรมที่อยู่คู่สังคมมานาน จากวัฒนธรรมข่มขืนที่สื่อหยิบมานำเสนอเชิงโรแมนติก อย่าง ‘แก้ทอม-ซ่อมดี้’ ‘นิ้วเย็นๆ หรือจะสู้เอ็นอุ่นๆ’ ให้ความรุนแรงทางเพศกลายเป็นเรื่องธรรมดา จนถึงขั้นนำมาใช้เป็นมุกตลก เช่น ‘อัดถั่วดำ’ ซึ่งสะท้อนความเกลียดกลัวต่อความรักความสัมพันธ์ของกลุ่มคนที่มีความหลากหลายทางเพศ และทำให้ LGBTQIAN+ ตกเป็นเป้าของความรุนแรงในสังคมอยู่ตลอดมา

เสียงสะท้อนของ LGBTQ ต่อความเจ็บปวดที่ได้รับจาก Queerbaiting

ภาพจำแบบเหมารวมหรือมายาคติต่อคอมมูนิตี้ LGBTQIAN+ ซึ่งเป็นผลพวงมาจากการเควียร์เบตของสื่อนั้น ทำให้พื้นที่ของกลุ่มคนที่มีความหลากหลายทางเพศยิ่งหดแคบลงในที่ทางของสังคม และเต็มไปด้วยความเข้าใจผิดที่สร้างบาดแผลให้คนในคอมมูนิตี้ จนบางครั้งก็นำไปสู่การเลือกปฏิบัติ หรืออาจร้ายแรงจนถึงขั้นใช้ความรุนแรงเพียงเพราะเพศสภาพ เพศวิถีนั้นไม่ได้อยู่ใน ‘กรอบเพศ’ ที่สังคมกำหนดไว้

“สังคมยังมีภาพว่าเลสเบี้ยนต้องเป็นผู้หญิงผมยาว 2 คนรักกัน แต่ความเป็นจริงเลสเบี้ยนก็คือผู้หญิงธรรมดาที่รักกัน ไม่ว่าจะผมสั้นหรือผมยาว การแต่งตัวหรือทรงผมมันคือรสนิยมของแต่ละคนมากกว่า…ตอนเปิดเผยกับครอบครัวว่าเป็นเลสเบี้ยน ก็โดนคำพูดว่ามันไม่ยั่งยืน ไม่มีทางเป็นครอบครัวได้ มันอาจเป็นแค่ความลุ่มหลงบางช่วงหรือความเด็กของเราที่อยากลองอะไรใหม่ๆ ตอนที่เราแต่งตัวบอยๆ ก็เคยโดนมองเหยียดบางครั้ง ส่วนใหญ่จะโดนจากคนที่อยู่ในช่วงวัยบูมเมอร์ที่เหยียดและลดทอนเรา มีคำพูดเช่น เกิดมาทั้งทีทำไมผิดเพศ ทำไมไม่เลือกใช้ชีวิตให้ดีกว่านี้”

(พอเพียง แก้วธานี ผู้นิยามตนเองว่าเป็น Lesbian)
ภาพจาก freepik.com

“บางคนคิดว่าเราเป็นเลสเบี้ยนเพราะไม่สมหวังกับผู้ชาย ถ้าเราเจอผู้ชายที่ดีพอก็คงไม่ไปชอบผู้หญิง เหมือนคนที่เป็นเลสเบี้ยนต้องมีปัญหา มีปมเรื่องผู้ชายมาก่อนเท่านั้น ทั้งที่ไม่เกี่ยวกันเลย เราชอบผู้หญิงมาตั้งแต่จำความได้ แล้วจะไปเกี่ยวอะไรกับผู้ชาย ผู้ชายไม่ใช่ตัวแปรของเรา…พอเปิดเผยว่าเป็นเลสเบี้ยนก็จะเจอบางคนพูดว่าชอบผู้หญิงหรอ อย่ามาชอบเรานะ เราไม่รู้ว่าเขาคิดแบบนี้จริงๆ หรือมองว่าเป็นมุกตลก แต่มันเป็นมุกที่แย่มาก แล้วทุกคนมองว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องตลก ซึ่งเราว่ามันไม่ตลกนะ”

(อารยา แซ่แต้ ผู้นิยามตนเองว่าเป็น Lesbian )

เควียร์เบต สร้างภาพจำที่ลดทอนอัตลักษณ์ของหญิงรักหญิงให้เหลือเพียงแค่ ‘ผู้หญิงผมยาวที่สวย’ สองคนรักกันให้มีพื้นที่บนสื่อเหนือกว่าอัตลักษณ์อื่นๆ ทำให้ผู้นิยามตนเองว่าเป็นเลสเบี้ยนที่ไม่ตรงตามมาตราฐานนี้ถูกลดคุณค่า และมองด้วยสายตาเหยียดหยาม นอกจากนี้จะพบวาทกรรมที่ลดทอนความรักความสัมพันธ์ของกลุ่มคนที่มีความหลากหลายทางเพศว่า ไม่ยั่งยืน ไม่มีทางเป็นไปได้ หรือ เกิดจากปัญหา ปมในใจมาก่อน สะท้อนว่าสังคมบางส่วนยังไม่ยอมรับว่าความสัมพันธ์ของ LGBTQIAN+ นี้จะเป็นไปได้จริง ซึ่งความคิดความเชื่อเช่นนี้ ก็อาจส่งผลต่อการใช้ความรุนแรงทั้งทางตรงและทางอ้อมต่อเลสเบี้ยน เช่น การทำร้ายร่างกาย การบังคับแต่งงาน หรือการข่มขืนเพราะเชื่อว่าเลสเบี้ยนสามารถเปลี่ยนได้

“สื่อก็มีส่วนสร้างภาพจำให้เกย์ โดยเฉพาะจากหนัง หรือซีรีส์วาย ที่มักคัดเฉพาะนักแสดงที่ตรงตามพิมพ์นิยมมารับบท คนที่ไม่ตรงตามพิมพ์นิยมก็ไม่ค่อยถูกนำเสนอ หรือหากถูกนำเสนอก็มักถูกนำเสนอว่าเป็นตัวตลก ทำให้พื้นที่เกย์ก็มี beauty standard จากพิมพ์นิยม ซึ่งไม่ผิดที่คนจะชื่นชอบคนที่ตรงตามพิมพ์นิยม เพราะมันเป็นรสนิยมความชื่นชอบส่วนบุคคล แต่คนที่ไม่ตรงตามพิมพ์นิยมเขาก็ไม่ควรโดนเหยียด โดนดูถูก โดนด้อยค่า เคยเห็นคอมเมนต์ในเฟซบุ๊ก มีคนกล่าวถึงเกย์คนหนึ่งในทำนองว่า เป็นเกย์ได้แต่ต้องทำตัวเองให้รูปร่างหน้าตาดูดีกว่านี้หน่อย หรือไม่ก็ต้องมีความสามารถที่พิเศษกว่าคนอื่น บางคนถึงขั้นคอนเมนต์ว่า นี่หรอสภาพคนเป็นเกย์ ทำเสื่อมเสียหมด เหมือนการจะเป็น LGBTQ+ เป็นข้อเสียที่ต้องหาความดีหรืออะไรสักอย่างมาบาลานซ์ ทั้งที่มันไม่จำเป็นเลยเพราะเขาก็เป็นมนุษย์คนหนึ่งเหมือนกัน”

(เจตณัฐ พิริยะประดิษฐ์กุล ผู้นิยามตนเองว่าเป็น Queer/Gay)

แม้เควียร์เบตจะพยายามฉายภาพความหลากหลายทางเพศ แต่ความหลากหลายทางอัตลักษณ์ที่ปรากฏนั้นยังถือว่าน้อยอยู่มาก โดยเฉพาะสื่อซีรีส์วายที่ผลิตขึ้นเพื่อตอบสนองความต้องการเฉพาะกลุ่ม และเน้นขาย ‘คู่จิ้น’ นำเสนอภาพแฟนซีจินตนาการของเกย์ให้ ‘สาววาย’ ที่เป็นกลุ่มผู้ชมหลัก เกย์ที่ขายได้ในสายตาของสื่อมักจะต้องมีหน้าตา หุ่น ตรงตามมาตราฐานความงาม ทำให้เกย์ที่ไม่ตรงตามภาพจำนี้ถูกลดทอนไป หรือหากสังคมจะยอมรับก็ต้องอยู่บนเงื่อนไขบางอย่าง เช่น เป็นคนดีกว่าคนทั่วไป มีความสามารถ บุคลิกภาพดี ทั้งที่การเป็น LGBTQIAN+ นั้นเป็นเพียงการยอมรับอัตลักษณ์ทางเพศของตน ไม่ใช่สิ่งที่จะทำให้ใครเสียคุณค่าของความเป็นมนุษย์ไป

“พอบอกว่าเราเป็นไบเซ็กซ์ชวล ก็มีเพื่อนผู้หญิงบางคนพูดว่าอย่ามาชอบเรานะ ซึ่งมันอึดอัดนะ เราชอบทั้งผู้หญิงผู้ชาย แต่ไม่ได้หมายความว่าจะชอบทุกคน เคยถูกเหยียดและได้รับคำพูดแรงๆ จากบางคนที่ไม่เข้าใจ เช่น ตั้งคำถามว่าทำไมไปชอบผู้หญิง ผู้หญิงดีกว่าอย่างไร แล้วก็โยงไปถึงเรื่องเซ็กซ์อีก ซึ่งเราไม่ชอบมากๆ แต่ก่อนเราพยายามที่จะอธิบายให้เขาฟัง แต่พอเจอบ่อยมันก็เหนื่อยที่ต้องมาพูดซ้ำๆ จนไม่รู้ว่าเหตุการณ์พวกนี้มันทำให้เราไม่กล้าพูดว่าเป็นไบเซ็กซ์ชวลรึเปล่า แต่เราไม่อยากที่จะพูดเพราะไม่อยากเจอความรู้สึกอึดอัดแบบนั้นอีก”

(กิตติ์ชญาห์ ยุทธนะพลากูร ผู้นิยามตนเองว่าเป็น Bisexual)

เควียร์เบตในสื่อมีเป้าหมายหลักเพื่อแสวงหาผลกำไร มากกว่าจะนำเสนอภาพตัวแทน (representation) ของ  LGBTQIAN+ อย่างแท้จริง การทำคอนเทนต์ที่ขาดความเข้าใจเพศสภาพ เพศวิถี ทำร้ายผู้คนที่เป็นไบเซ็กชวลให้ต้องอยู่กับอคติที่สังคมมองมาและปฏิเสธการมีอยู่ของไบเซ็กชวล โดยข้อมูลจาก Human Rights Campaign ชี้ว่า คนเป็นไบเซ็กชวลมีความเสี่ยงสูงที่จะทำร้ายตัวเอง ฆ่าตัวตาย และนำไปสู่ปัญหาสุขภาพจิตอีกมาก นอกจากนี้การตัดสินใจออกมาเปิดเผย (come out) ว่าเป็นไบเซ็กซ์ชวล ก็อาจตามมาด้วยคำพูดที่ลดทอนคุณค่ามากมาย เช่น ‘ไบเซ็กชวลคือการสับสนทางเพศ อยู่ในช่วงทดลอง’ ‘แค่เผลอใจลองคบเพศเดียวกัน’ ทำให้คนอีกมากไม่กล้าเปิดเผยอัตลักษณ์ทางเพศตนเอง เพราะสังคมยังไม่ใช่พื้นที่ปลอดภัยที่จะโอบรับทุกความหลากหลายอย่างแท้จริง

“สังคมยังมีการตีกรอบเรื่องเพศ และการแสดงออกถึงบทบาททางเพศว่าความเป็นชายต้องเป็นแบบนี้ ความเป็นหญิงต้องเป็นแบบนี้ พอเรามองเข้าไปก็จะมีความรู้สึกว่าแล้วเราอยู่ตรงไหนถ้ามีกรอบแบบนี้อยู่…สังคมยังยึดเรื่องเพศจากสรีระเป็นส่วนใหญ่ และพ่วงมากับ stereotype ต่างๆ ทำให้บางคนที่เขานิยามว่าเป็นทรานส์แต่ไม่ได้ตรงตามภาพนั้น เช่น ทรานส์แมนที่ไม่ได้มีความเป็นชาย (masculine) ขนาดนั้น คนในสังคมก็จะมองว่าทำไมเป็นทรานส์แมนแล้วไม่มีความแมนเลย”

(เม ทรงไพบูลย์ ผู้นิยามตนเองว่าเป็น Transman)

แม้การนำเสนอภาพทรานส์ในสื่อจะยังมีน้อย แต่ทรานส์กลับเผชิญความเจ็บปวดจากความไม่เข้าใจของสังคมอย่างหนัก โดยเฉพาะเมื่อสังคมยัง ‘ตีกรอบ’ ให้เพศด้วยบทบาท นิสัย บุคลิก ที่ให้คุณค่าแค่ความเป็นชาย-ความเป็นหญิง และกำหนดเพศด้วยอวัยวะเพศ ทำให้ไม่ยอมรับอัตลักษณ์ทางเพศที่กำหนดด้วยจิตใจได้ว่าเป็นเรื่องถูกต้อง ทรานส์ที่ไม่ได้แปลงเพศหรือไม่มีความเป็นชาย-ความเป็นหญิงมากพอจึงไม่ถูกยอมรับว่าเป็นทรานส์ แต่ต่อให้ไว้หนวด ตัดผมสั้น แล้วบอกว่าเป็นผู้หญิง หรือผมยาว ทาลิป แล้วบอกว่าเป็นผู้ชาย เราก็ควรเชื่อในอัตลักษณ์ทางเพศที่เขาเลือกนิยามและเคารพเขาในฐานะมนุษย์เท่าเทียมกัน เพราะคนที่ข้ามเพศสรีระด้วยการแปลงเพศ และคนที่ข้ามเพศสภาพแต่ไม่ได้ต้องการแปลงเพศ ก็ต่างหมายรวมอยู่ใน transgender อย่างไม่แบ่งแยก

แนวทางการนำเสนอของสื่อที่จะสร้างพื้นที่ปลอดภัยให้ทุกคำนิยามควรเป็นอย่างไร?

ปัญหาของเควียร์เบตคือการฉกฉวยเอาอัตลักษณ์ทางเพศอย่างฉาบฉวยมานำเสนอโดยชูจุดขายว่าเป็นเรื่องของความหลากหลายทางเพศ แต่ไม่ได้ขับเคลื่อนหรือสนับสนุน LGBTQIAN+ อย่างแท้จริง โดยจะเห็นได้ว่าปัจจุบัน LGBTQIAN+ ในสังคมไทยก็ยังคงไม่ได้รับสิทธิที่เท่าเทียมกับ Cisgender (บุคคนที่มีเพศภาพตรงกับเพศสรีระ) ไม่ว่าจะเป็นสิทธิในการสมรส สิทธิในการรับบุตรบุญธรรมร่วมกัน ไปจนถึงกฎหมายที่ป้องกันการเลือกปฏิบัติด้วยเหตุแห่งเพศ นอกจากนี้แล้ว เควียร์เบตยังสร้างภาพจำแบบผิดๆ ที่พ่วงมาด้วย stereotype ต่อการมองชาว LGBTQIAN+ หรือสร้างแฟนตาซีเกี่ยวกับความรักความสัมพันธ์ของ LGBTQIAN+ โดยไม่เคารพถึงการมีอยู่และตัวตนที่แท้จริงของกลุ่มคนที่มีความหลากหลายทางเพศ

แม้การเควียร์เบตจะเป็นปัญหา แต่ไม่ได้แปลว่าสื่อจะห้ามกล่าวถึง LGBTQIAN+ เลย สื่อควรนำเสนอความหลากหลายทางเพศไปพร้อมกับความหลากหลายทางอัตลักษณ์ เพื่อลบภาพจำที่เหมารวม หยุดส่งต่อความเชื่อผิดๆ ที่สร้างความเจ็บปวดให้คนในคอมมูนิตี้ นำเสนอภาพที่ไร้ซึ่งอคติหรือความลำเอียง สร้างความตระหนักรู้ให้แก่สังคมเกี่ยวกับอัตลักษณ์ทางเพศอย่างรอบด้านและเป็นจริง

“การที่สื่อจะพูดเรื่องอัตลักษณ์ทางเพศหรือเพศวิถีต่างๆ ให้ดีจริงๆ ทำได้ด้วยการไม่ชูเรื่องรสนิยมทางเพศมาเป็นประเด็นหลัก ไม่ต้องมานั่งพูดว่าคนนี้เป็นอะไร แต่แค่ทำให้เรื่องเพศเป็นเรื่องปกติ คนดูก็จะไม่มองว่ามันแปลก เหมือนที่สื่อฉายภาพความสัมพันธ์ของชาย-หญิง ยังไม่ชูความเป็น straight เลย… อยากให้ไบเช็กชวลเป็นสิ่งที่คนรู้สึกว่าปกติ ไม่จำเป็นต้องให้ความสำคัญเป็นพิเศษ หรือเหนือกว่าเพศไหน แค่ปฏิบัติกับเราให้เหมือนทุกเพศเท่าเทียมกัน”

(กิตติ์ชญาห์ ยุทธนะพลากูร ผู้นิยามตนเองว่าเป็น Bisexual)

สิ่งสำคัญที่เป็นหัวใจหลักคือการเคารพทุกคนในฐานะมนุษย์เท่าเทียมกัน ไม่ยกเพศไหนเหนือกว่าเพศไหน และทำให้การพูดถึงเพศวิถีเป็นเรื่องปกติทั่วไปเพื่อให้สังคมเป็นพื้นที่ปลอดภัยสำหรับทุกความหลากหลายอย่างแท้จริง

ความรู้สึกของคุณหลังอ่านบทความนี้เป็นอย่างไร ?

Like ถูกใจ
4
Love รักเลย
17
Haha ตลก
0
Sad เศร้า
2
Angry โกรธ
0

More in:Society

Features

วันที่อคติยังมี ใน ‘อาชีวศึกษา’

เขียน กัลย์สุดา ทองดีกราฟิก ณิชกุล หวังกลุ่มกลาง “บ่มเพาะสร้างแต่อาชญากรนอกรีต”“นักศึกษาชายแต่งกายสุภาพ ถือว่าไม่ปกติอย่างมาก”“ภัยสังคมจริงๆ ยิ่งกว่าขยะอีก” ส่วนหนึ่งของความคิดเห็นเชิงด่าทอ เหยียดหยาม ที่มักเห็นได้ตามโพสต์อันเกี่ยวเนื่องกับคนกลุ่มหนึ่ง กลุ่มที่ใครหลายคนมักมีภาพจำถึงพวกเขา ที่เป็นการรวมตัวของคนไม่เอาถ่าน ไม่ตั้งใจเรียน เอาแต่ยกพวกตีกัน ...
Articles

สื่อสาธารณะยังจำเป็นอยู่ไหม? สัมผัสด้วยตัวเองใน NEWS TOWER เกมบริหารสำนักข่าวแบบไม่อิสระ

นักเขียน รณรต วงษ์ผักเบี้ยกราฟิก ณิชกุล หวังกลุ่มกลาง ในระยะหลังมานี้ ไม่ว่าจะเลื่อนหน้าฟีดเฟซบุ๊กของผู้เขียนอย่างไร ก็หนีไม่พ้นข่าวที่รัฐบาลเสนอให้เปลี่ยนที่มารายได้ของไทยพีบีเอสอันเป็นข้อถกเถียงกันอยู่ตอนนี้ว่าไทยพีบีเอสอาจจะโดนเปลี่ยนจากที่มีรายได้จากการเก็บ ‘ภาษีเพื่อวัตถุประสงค์เฉพาะอย่าง (Earmarked Tax)’ จากผู้ค้าเหล้าและบุหรี่ มาเป็นรัฐโยกงบเหล่านั้นเข้าคลังกลางก่อน แล้วจึงจัดสรรปันส่วนในรูปของงบประมาณประจำปี ในตอนแรกผู้เขียนไม่ได้ติดใจแต่อย่างใด ...
Articles

เมื่อใครบางตัวกำลังบินอยู่: ชวนมองความหลากหลายทางชีวภาพที่ซ่อนอยู่รอบตัวเรา

เขียน ณัฏฐณิชา มาลีวรรณ กราฟิก รณรต วงษ์ผักเบี้ย เคยสงสัยหรือเปล่าว่านกที่เกาะบนสายไฟพวกนั้นคือนกอะไร เคยสงสัยบ้างไหม ว่าต้นไม้ที่เห็นอยู่รอบตัวคือต้นอะไรกันแน่ บางคนอาจจะบอกว่า “ไม่รู้สิ ช่างมันเถอะ ก็นกเหมือนๆ กัน มีปีกบินได้ ...
Features

ว่าด้วยการเมืองเรื่องความทรงจำ: บาดแผลสงครามเย็นกับการจัดการอดีตของรัฐ

เขียน รณรต วงษ์ผักเบี้ย กราฟิก ณิชกุล หวังกลุ่มกลาง       ผ่านมากว่าครึ่งศตวรรษแล้วนับจากเหตุการณ์ 6 ตุลา หนึ่งในโศกนาฏกรรมทางการเมืองที่รุนแรงที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ไทย นอกจากห่ากระสุนและระเบิดจากเจ้าหน้าที่รัฐที่เข้าปิดล้อมแล้ว ฝูงชนที่กรูเข้ามาในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ พร้อมที่จะรุมประชาทัณฑ์เหล่าผู้ชุมนุม ...
Articles

50 ปี 6 ตุลา: ความทรงจำที่ยังไม่จางหาย

เขียน ณิชกุล หวังกลุ่มกลาง ภาพถ่าย ณิชกุล หวังกลุ่มกลาง รณรต วงษ์ผักเบี้ย และกัลย์สุดา ทองดี กราฟิก รณรต วงษ์ผักเบี้ย รำลึกคือการหวนคิดถึงบุคคล สถานที่ ...
Features

กำลังใจจากบทเรียน เมื่อคนเลิกเหล้ามาเล่าให้ฟัง

เขียน ณิชกุล หวังกลุ่มกลาง และ วรนิษฐ์ ภัคคะศรีโรจน์เรียบเรียง ณัฏฐณิชา มาลีวรรณ และ ภัสส์ณิชา ทัศสุริยวงศ์ ภาพถ่าย สรินรัตน์ ตั้งสิริมงคลกุลกราฟิก กัลย์สุดา ทองดี ...
0 %

เราใช้คุกกี้เพื่อพัฒนาประสิทธิภาพ และประสบการณ์ที่ดีในการใช้เว็บไซต์ของคุณ คุณสามารถศึกษารายละเอียดได้ที่ นโยบายความเป็นส่วนตัว และสามารถจัดการความเป็นส่วนตัวเองได้ของคุณได้เองโดยคลิกที่ ตั้งค่า

Privacy Preferences

คุณสามารถเลือกการตั้งค่าคุกกี้โดยเปิด/ปิด คุกกี้ในแต่ละประเภทได้ตามความต้องการ ยกเว้น คุกกี้ที่จำเป็น

Allow All
Manage Consent Preferences
  • คุกกี้ที่จำเป็น
    Always Active

    ประเภทของคุกกี้มีความจำเป็นสำหรับการทำงานของเว็บไซต์ เพื่อให้คุณสามารถใช้ได้อย่างเป็นปกติ และเข้าชมเว็บไซต์ คุณไม่สามารถปิดการทำงานของคุกกี้นี้ในระบบเว็บไซต์ของเราได้

  • Google Analytics

    คุ้กกี้ที่เราเก็บไป จะนำไปใช้เพื่อประกอบการวิเคราะห์การอ่านบทความ/ข่าวภายในเว็บไซต์เท่านั้น จะไม่มีการนำข้อมูลผู้ใช้ไปใช้ในเชิงพาณิชย์แต่อย่างใด

Save